Eυτυχώς, η κάρτα δεν αποσύρθηκε…

Παρακολούθησα με προσοχή τα όσα διαδραματίστηκαν μετά τον αγώνα μεταξύ των ομάδων Νέων Πάφος – ΑΠΟΕΛ στα Κούκλια. Σκηνές βίας και ντροπής εντός γηπέδου. Δεν χρειάστηκε να διαβάσω οποιαδήποτε ανακοίνωση για να βγάλω τα συμπεράσματά μου. Παρακολούθησα τα βίντεο που κυκλοφόρησαν. Το παιχνίδι τέλειωσε κι ένα τσούρμο οπαδών εισήλθε στον αγωνιστικό χώρο, άλλοι για να πανηγυρίσουν και άλλοι για να χτυπήσουν όποιον αντίπαλο έβρισκαν μπροστά τους, ή έστω όποιον αντίπαλο τους προκαλούσε!

Βλέποντας όλα αυτά τα επεισόδια, αντιλήφθηκα ότι είχα δίκαιο γιατί, σχεδόν μόνος, στάθηκα με θάρρος και επιμονή δίπλα από τον ΚΟΑ στην εφαρμογή και παραμονή της κάρτας, όσα χρόνια κι αν χρειαστεί. Δυστυχώς, δεν υπάρχει περίπτωση να επιστρέψουν κάποια από τα οργανωμένα σύνολα στις κερκίδες χωρίς την κάρτα και να μην μας απασχολήσουν. Εδώ μας απασχολούν εκτός γηπέδου, δεν θα το κάνουν μέσα στο γήπεδο; Μήπως δεν το έκαναν και παλιά αναγκάζοντας την πολιτεία στην καθιέρωση της κάρτας; Κι ευτυχώς που η πολιτεία και οι αρμόδιοι υπουργοί (καλημέρα κ. Ιωνά) δεν ενέδωσαν και διατήρησαν την κάρτα.

Στα γήπεδα κι εκεί όπου γίνεται ο έλεγχος, άνθισαν και πάλι τα χαμόγελα και σιγά – σιγά επιστρέφει όλος ο καλός κόσμος που θέλει να παρακολουθήσει ποδόσφαιρο χωρίς να έχει άλλες έγνοιες. Οι εικόνες με παιδιά στις κερκίδες έρχονται όλο και πιο συχνά από τα ποδοσφαιρικά γήπεδα της Α΄ Κατηγορίας. Γι’ αυτό λοιπόν θα επιμένουμε στη διατήρηση της κάρτας, όσα χρόνια κι αν χρειαστούν. Κι αν θέλουν οι οργανωμένοι ας επιστρέψουν, αλλιώς ας μείνουν εκεί που βρίσκονται…