Ένα δυνατό ταρακούνημα…

Σε αυτό τον τόπο, γενικά δεν πάμε καλά. Ο κόσμος όλο και διαμαρτύρεται για όσα συμβαίνουν. Τις ίδιες διαμαρτυρίες έχουμε και στο ποδόσφαιρο. Διαμαρτυρίες που εντείνονται κάθε φορά που έχουμε αγώνες πρωταθλήματος. Οι φίλαθλοι, όποια ομάδα κι αν υποστηρίζουν, βλέπουν παράγκες, διαφθορά, στημένα και από πλευράς αρμοδίων, αδιαφορία.

Κανένας πλέον δεν έχει εμπιστοσύνη στους θεσμούς, στην ΚΟΠ, στον αθλητικό δικαστή, στην Επιτροπή Δεοντολογίας και Προστασίας του Αθλητισμού. Βασικά, ο μέσος φίλαθλος πιστεύει ότι όλοι ετούτοι εμπλέκονται στη διαφθορά…

Δεν έχει σημασία τι πιστεύουμε εμείς αλλά οι χιλιάδες των φιλάθλων, κι όλοι αυτοί το έχουν πάρει απόφαση ότι δεν έχουμε τίμιο ποδόσφαιρο. Εδώ που φθάσαμε, το μόνο που μπορεί να σώσει την κατάσταση είναι ένα γερό ταρακούνημα. Ποιος θα το κάνει αυτό το ταρακούνημα, κανείς δεν ξέρει.

Προφανώς κάποιοι από την Κύπρο πρέπει να το κάνουν, γιατί από άλλες χώρες αποκλείεται να ασχοληθούν με το δικό μας ποδόσφαιρο, έχουν άλλες, πιο σοβαρές δουλειές να κάνουν. Το ταρακούνημα, οποίος κι αν τολμήσει να το κάνει, θα πρέπει να είναι τόσο δυνατό που θα πρέπει να γκρεμίσει καταστάσεις δεκαετιών που επωφελούνται από το ποδόσφαιρο μας με διάφορους, όχι και τόσο τίμιους τρόπους.

Προσωπικά, δεν είμαι από εκείνους που θα επιρρίψει όλη την ευθύνη στον Κούμα και στους «αιώνιους» συμβούλους που βρίσκονται δίπλα του. Εξάλλου, όλοι αυτοί δεν έπεσαν με αλεξίπτωτο από τον ουρανό, είναι εκπρόσωποι των σωματείων. Αυτοί αποφασίζουν, αυτοί έχουν τις ευθύνες. Συνεχίζουμε λοιπόν να ψάχνουμε. Ζητείται Άνθρωπος που να το λέει η ψυχή του για να μας ταρακουνήσει όλους. Ακούει κανείς;