Έλλειψη ανθρώπων που να εμπνέουν…

Στον αθλητισμό, αλλά γενικότερα και στην κοινωνία της Κύπρου, παρουσιάζεται τρομερή έλλειψη ανθρώπων που να εμπνέουν. Αυτό το τεράστιο κενό δημιουργεί χίλια δυο άλλα προβλήματα. Το κυριότερο, η κοινωνία και ο αθλητισμός μας βαδίζουν, πλέον, στο άγνωστο με βάρκα, σίγουρα όχι την ελπίδα, αλλά την απογοήτευση. Όλα τα άλλα θα τα αφήσω πίσω και θα μείνω στον αθλητισμό που είναι το αντικείμενό μας.

Ερωτώ, λοιπόν, τους φίλους αναγνώστες, είστε ευχαριστημένοι από τους ανθρώπους του αθλητισμού μας; Τον πρόεδρο της ομάδας σας, τους συμβούλους, τους αθλητές σας; Υπάρχει έστω κι ένας από αυτούς που μπορεί να σας εμπνεύσει για να τα δώσετε όλα γι’ αυτόν, για την ομάδα; Προσωπικά δυσκολεύομαι να βρω κάποιον. Όλοι θέλουν να ονομάζονται πρόεδροι, όμως, μέχρις εκεί.

Στα εύκολα και τα ωραία όλοι τρέχουν κι έρχονται κοντά για τις φωτογραφίες και τα πανηγύρια. Στα δύσκολα, είτε εξαφανίζονται, είτε παρουσιάζονται αλλά τα κάνουν μαντάρα. Η Κύπρος υπέφερε και υποφέρει από την έλλειψη ανθρώπων που να καθοδηγούν και να εμπνέουν. Που να έχουν όραμα και μαζί τους να μπορεί να ονειρευτεί και ο κόσμος.

Παλιά στον αθλητισμό μας κάτι γινόταν και ήταν η εξαίρεση στον κανόνα. Δυστυχώς, σήμερα δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο. Ακολούθησε και ο αθλητισμός τους υπόλοιπους τομείς.

Μπορεί να φταίει ο επαγγελματισμός χωρίς, όμως, να υπάρχουν στη μέση σωστοί επαγγελματίες, μπορεί… μπορεί… μπορεί… Η ουσία είναι μία. Δυστυχώς, χωρίς έμπνευση, όχι μόνο δεν πάμε πουθενά, αλλά κινδυνεύουμε να χάσουμε κι αυτά τα λίγα που μας απέμειναν.