Μεγάλη συνέντευξη παρέθεσε ο Γιώργος Αμανατίδης και ανάμεσα σε άλλα δήλωσε τυχερός που πέρασε από τον ΑΠΟΕΛ, ενώ σχολίασε και τις αναμετρήσεις του Ολυμπιακού με την Ανόρθωση για τα πλέι οφ της προκριματικής φάσης του Τσάμπιονς Λιγκ.

Μεταξύ άλλων, αποκάλυψε ότι ο πρόεδρος των ερυθρόλευκων, Σωκράτης Κόκκαλης είχε αναφέρει στους ποδοσφαιριστές ότι αν δεν πάρουν την πρόκριση μετά τη νίκη 2-1 στο πρώτο παιχνίδι δεν θα τους άφηνε να επιστρέψουν στην Ελλάδα.

Η αναφορά του για την ατμόσφαιρα για το παιχνίδι με την Ανόρθωση:
«Χαμός φίλε. Πριν φτάσει το πούλμαν στο γήπεδο μας σταμάτησαν οπαδοί κι έβαλαν μπροστά τη σημαία του Ολυμπιακού, στα έχει πει κι ο Κωστούλας. Πρώτα απ’ όλα την ημέρα που ήρθε ο Κόκκαλης στο Ρέντη, μας είπε “θέλω το πρωτάθλημα” και διπλασίασε το πριμ κατάκτησης! Αυτό το πριμ δεν το πήραμε ποτέ. Ρώτησε “Τζόλε πόσο είναι το πριμ για κάθε λεπτό συμμετοχής;”. Ήταν 20.000 δραχμές τότε. “Σαράντα” είπε ο Κόκκαλης. Σε ένα ματς διπλασίασε όλο το πριμ. “Πάρτε μου το παιχνίδι”. Το θέμα δεν είναι αυτό.

Την επόμενη μέρα έχει βγει το πρωτοσέλιδο του “Φωτός” με το πρόσωπο του Κόκκαλη και τίτλο “αυτός είναι πρόεδρος. Αποδείξτε ότι αξίζετε να φοράτε τη φανέλα του Ολυμπιακού”. Ρε μεγάλε έχω πάρει έξι σερί τίτλους, τώρα θα αποδείξω ποιος είμαι; Μιλάμε για τρομερή πίεση. Είχαμε όλοι να κοιμηθούμε από την Πέμπτη φίλε. Ήμασταν βρικόλακες. Είχαμε αγριέψει όλοι. Μας θύμιζε το παιχνίδι στην Κύπρο με την Ανόρθωση. Όταν είχε έρθει εδώ το 2-1 κι έπρεπε να προκριθούμε. Είχε έρθει ο Κόκκαλης και είπε “αν δεν πάρετε την πρόκριση, μη γυρίσετε πίσω”.

Εκείνο το βράδυ δεν κοιμήθηκε κανείς, όλοι στα μπαλκόνια. Άστο. Εκείνο το σκηνικό, ενόψει Ριζούπολης επέστρεψε επί τρία. Τρεις μέρες πιο νωρίς να μη μπορούμε να κοιμηθούμε. Τρεις μέρες τσίτα. Να πηγαίνουμε σπίτια μας και να μη μας αναγνωρίζουν οι δικοί μας άνθρωποι. Να σκεφτόμαστε μόνο το παιχνίδι. Αν δεν το πάρουμε, δεν θα γυρίσουμε το βράδυ σπίτι μας. Είχαμε πάρει έξι σερί τίτλους και δεν ξέραμε αν θα γυρίσουμε στα σπίτια μας. Αυτός είναι ο Ολυμπιακός. Είχε γίνει πώρωση. Σε όλους μας. Από τον πρώτο μέσα στο Ρέντη μέχρι τον φροντιστή. Το ίδιο και στον κόσμο. Ήμασταν ορκισμένοι».

Η αναφορά στον ΑΠΟΕΛ:
«Πράγματι! Εγώ ήμουν, μάλιστα, ακόμη πιο τυχερός, επειδή όταν έφυγα, συνέχισα στην Κύπρο με τον ΑΠΟΕΛ και πήραμε πάλι το πρωτάθλημα. Άρα, 8 στα 8. Στον Ολυμπιακό ήμουν συνολικά 22 χρόνια. Τόσα χρόνια, κάθε μέρα με τον έφηβο στο στήθος. Δέκα ως ποδοσφαιριστής και 12 ως στέλεχος των Ακαδημιών. Όλα αυτά τα χρόνια φορούσα ή τη στολή ή τη μπλούζα του Ολυμπιακού. Τίποτε άλλο. Το ίδιο όπως βλέπεις γίνεται ακόμη και σήμερα... Νιώθω ότι ήμουν γεννημένος για το ποδόσφαιρο. Από ένα χωριό της Καστοριάς, τη Μεσοποταμία, θυμάμαι τον εαυτό μου με μια μπάλα στα πόδια. Ή μάλλον να παίζω διαρκώς τα πάντα. Για να φανταστείς παίζαμε ένα παιχνίδι τύπου “κλέφτες κι αστυνόμοι”, κρυβόμασταν οι μισοί, μας έψαχναν οι άλλοι μισοί και μπορεί να γυρίζαμε σπίτι μετά από δύο – τρεις μέρες».