Είναι δυνατόν να μην συγκρίνουμε ποδοσφαιριστές;

THΣ ΣΟΝΙΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

Βρισκόμαστε ήδη στη θερινή μεταγραφική περίοδο και οι αρμόδιοι έχουν αποδυθεί σε έναν αγώνα εξεύρεσης μεταγραφικών στόχων ώστε να στελεχώσουν εκείνο το ρόστερ που θα αναλάβει να φέρει εις πέρας τους στόχους της ομάδας.

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος έχουμε ακούσει να δίνονται διάφορες υποσχέσεις από τα σωματεία στους φιλάθλους τους όσον αφορά τις μεταγραφές. Έχουμε όμως ακούσει και ειδικούς να προσπαθούν να… τους κόψουν τη φόρα λέγοντάς τους να μην συγκρίνουν νέες μεταγραφές με παλαιότερες και να μην περιμένουν έναν νέο τάδε ποδοσφαιριστή ή έναν σαν τον δείνα.

Αλήθεια, γιατί;

Αντιλαμβάνομαι πως οι υπεύθυνοι για την εξεύρεση ποδοσφαιριστών ίσως να επιδιώκουν κάποιες φορές να αποφορτίζουν τους παίκτες από το βάρος της σύγκρισης με προκατόχους τους, ίσως πάλι να θέλουν να αποφύγουν και οι ίδιοι τη σύγκριση για τις επιλογές τους σε προηγούμενα χρόνια ή ακόμα ίσως τέτοιες δηλώσεις να εντάσσονται στο πλαίσιο της προσπάθειάς τους να αποκτήσει η ομάδα τους καινούργια ταυτότητα.

Οι φίλαθλοι, όμως, πάντα θα θυμούνται τον ποδοσφαιριστή που τους έκανε να σηκωθούν από τον καναπέ και να πάνε γήπεδο.

Γιατί μπορεί να λέμε συχνά πως δεν είναι ο παίκτης που κάνει την ομάδα, όμως γνωρίζουμε πολύ καλά πως οι παίκτες-προσωπικότητες ή τα μεγάλα ταλέντα, ιδίως όταν αγωνίζονται σε νευραλγικές θέσεις, δύνανται να δώσουν άλλον αέρα σε μια ομάδα ή και να τη σηκώσουν στις πλάτες τους.

Θα ήταν λοιπόν αφύσικο οι φίλαθλοι να μην επιθυμούν αντάξιο ποδοσφαιριστή αυτού που αποχωρεί. Και όσο δύσκολο κι αν είναι, εδώ είναι που φαίνεται η μαγκιά των αρμοδίων…