Διαιτητής στην Κύπρο; Μα είσαι τρελός;

Στο τέλος της ημέρας ξέρετε τι θα πετύχουμε όλοι με τους Κύπριους διαιτητές; Θα τους διώξουμε! Ενδεικτική είναι η συνομιλία που άκουσα προχθές μεταξύ ενός διαιτητή κι ενός φίλου από την Ελλάδα, σε ένα τραπέζι που βρεθήκαμε όλοι μαζί.

Πού εργάζεσαι, φίλε μου;

Δεν εργάζομαι,αλλά μόλις κατάφερα να γίνω διαιτητής ΚΟΠ και ξεκίνησα ήδη να διαιτητεύω σε αγώνες μικρών κατηγοριών…

Διαιτητής στην Κύπρο και την Ελλάδα; Φίλε μου, μα είσαι τρελός;

Η συνομιλία συνεχίστηκε, με τον νέο διαιτητή να υπερασπίζεται τη διαιτησία, η οποία αποφέρει και καλά λεφτά και τον εξ Ελλάδος φίλο να επιμένει ότι δεν αξίζει να κάνεις τέτοια δουλειά στην Ελλάδα και στην Κύπρο, γιατί ανάμεσα σε άλλα, εκτός από τον ίδιο τον διαιτητή κινδυνεύει το σπίτι του, το αυτοκίνητό του και, το χειρότερο, η ίδια η οικογένειά του! Θα συμφωνήσω κι εγώ με τις θέσεις του φίλου από την Ελλάδα.

Η κυπριακή διαιτησία, με τα καλά και τα κακά της, βρίσκεται στο στόχαστρο ανθρώπων του υποκόσμου. Και λέω υπόκοσμος γιατί μόνο αυτοί ενεργούν αργά το βράδυ τοποθετώντας εκρηκτικούς μηχανισμούς ή γράφοντας απειλητικά συνθήματα σε τοίχους σπιτιών. Η πολιτεία πρέπει, επιτέλους, να αναλάβει τις ευθύνες της, το ίδιο και τα σωματεία που πρέπει κάποια στιγμή να αντιληφθούν ότι έχουμε να κάνουμε με ποδόσφαιρο και όχι με πόλεμο, με τους διαιτητές να είναι μέρος του παιχνιδιού.

Όπως οι παίκτες, έτσι και οι διαιτητές κάποτε αποδίδουν καλά και κάποτε κακά. Τους παίκτες τους συγχωρούμε, τους διαιτητές ψυχολογικά τους διαλύουμε. Γιατί;