Αυτή η μοναδική μελωδία των φιλάθλων

Γκολ, ωραίες φάσεις και συνεργασίες, εμπνεύσεις και συγκινήσεις. Είναι συστατικά που δίνουν ομορφιά και χρώμα στο δημοφιλέστερο άθλημα, το ποδόσφαιρο.

Ποτέ, όμως, δεν νιώσαμε σε τόσο μεγάλο βαθμό την απουσία ενός άλλου βαρυσήμαντου συστατικού. Του κόσμου. Και δεν μπορούσαμε ίσως να αντιληφθούμε σε τόσο μεγάλο βαθμό αυτή την απουσία αφού για πρώτη φορά και για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα διεξάγονται αγώνες χωρίς φιλάθλους. Και δεν μιλάω μόνο για τα συνθήματα που κάνουν πιο ζεστή την ατμόσφαιρα.

Αυτό το… τρέμουλο της αγωνίας στις κερκίδες, τις βαθιές ανάσες σε κάθε φάση, τις άλλοτε δυσαρεστημένες και άλλοτε ευχάριστες ιαχές του κόσμου, τον παλμό. Αυτά λείπουν από όλα τα γήπεδα της Ευρώπης στα οποία παίζεται ποδόσφαιρο και παρότι υπάρχει η τηλεόραση και μπορεί ο κόσμος να απαλύνει λίγο τον πόνο του, πάλι δεν είναι το ίδιο. Δεν είναι το ίδιο ούτε για τον τηλεθεατή.

Όσο ωραίο και να είναι το παιχνίδι που βλέπουμε, όσο και αν γίνεται προσπάθεια να προστεθεί παλμός από ηχογραφημένες ιαχές οπαδών, απουσιάζει το… πραγματικό χαλί. Το μουσικό χαλί των φιλάθλων. Αυτή η μοναδική μελωδία. Αν δεν το είχαν συνειδητοποιήσει από πριν, τώρα όλοι μάλλον θα το κατάλαβαν πόσο σημαντικός παίκτης είναι για έναν ποδοσφαιρικό αγώνα ο φίλαθλος. Οι ομορφιές του ποδοσφαίρου είναι από μόνες τους πολλές. Ποτέ όμως δεν θα είναι οι ίδιες χωρίς την ατμόσφαιρα.

Αυτές τις ομορφιές ποτέ δεν θα τις νιώσουμε με το ίδιο πάθος μέχρι… να πάει στα τσακίδια ο κορωνοϊός.

Προηγούμενο άρθροΖορκ: «Ο Κλοπ είναι ο Μοχάμεντ Άλι του ποδοσφαίρου»
Επόμενο άρθροΑπό κάπου θα έρθουν…
ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΤΑΥΡΙΝΙΔΗΣ
Κατάγεται από τη Λεμεσό. Αποφοίτησε από τη Σχολή Δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου Λευκωσίας. Εργάζεται στον ΠΟΛΙΤΗ από το 2003. Από μικρός ήταν με μια μπάλα στα πόδια και το μεγάλο του όνειρο ήταν να γίνει ποδοσφαιριστής. Δεν κατάφερε, όμως, να το εκπληρώσει. Εντούτοις βρίσκεται κοντά στο άθλημα υπό την ιδιότητα του αθλητικού συντάκτη κι αυτό… απαλύνει τον πόνο του! Μπορεί να μην εκπλήρωσε τη μεγάλη του επιθυμία, όμως κατάφερε να αγωνιστεί στο «Old Trafford» σε ένα τουρνουά μαζί με άλλους συναδέλφους από διάφορες χώρες. Στο «Θέατρο των Ονείρων» έζησε για λίγο το δικό του όνειρο. Ας είναι!