Οι οργανωμένοι του Απόλλωνα πήγαν στο γήπεδο μετά από χρόνια και στο ματς με την Πάφο προσπάθησαν να σπρώξουν τους παίκτες στη νίκη. Μόνο που στο Τσίρειο δεν είδαν τους… παίκτες. Και αυτό είναι που ανησύχησε περισσότερο τους πάντες στο κυανόλευκο στρατόπεδο. Ότι δηλαδή η ομάδα δείχνει να κλατάρει και πάλι στο φινάλε και κάνει ό,τι μπορεί για να… χάσει τον τίτλο.

Μετά από εφτά σερί ισοπαλίες, ήρθε και ήττα από μία ομάδα που θεωρητικά ήταν η υποδεέστερη από αυτές που θα έπαιζε στο β΄ γύρο των πλέι οφ. Με κατεβασμένα τα χέρια και χωρίς να προσπαθήσει.

Ξέχασε τι θα πει νίκη ο Απόλλωνας. Την αγνοεί εδώ και δύο μήνες (10/02, 2-1 την ΑΕΛ στο 90΄) και ασφαλώς φταίξιμο σε αυτό έχει και ο Αλεξάντερ Τσόρνιγκερ. Μπορεί ο Γερμανός τεχνικός να απάντησε πως δεν έχει διάθεση να παραιτηθεί μετά από ερώτηση συναδέλφου, αντιδρώντας έντονα, αλλά η διοίκηση Νίκου Κίρζη, προβληματίζεται έντονα. Και όχι άδικα. Αν εξαιρεθούν κάποια ξεσπάσματα, όλο αυτό το διάστημα που η ομάδα δεν κερδίζει, η παρουσία είναι μέτρια. Και πλέον, δεν μπορεί να είναι δικαιολογία οι τραυματισμοί ή διαιτητικές αποφάσεις ή οτιδήποτε άλλο.

Η διακοπή μπορεί να ωφελέσει αλλά πλέον χάθηκε η άνεση που είχε και η πίεση γίνεται εντονότερη. Και το… φάντασμα της αποτυχίας περιτριγυρίζει το κυανόλευκο στρατόπεδο. Πιο πολύ από ποτέ τη φετινή σεζόν. Σε μία χρονιά που δημιούργησε σοβαρή απόσταση από τους υπόλοιπους αλλά την… έκανε δώρο και τώρα είναι που πρέπει να φανεί δυνατός. Έχει ακόμη τον πρώτο λόγο. Φτάνει να δείξει αντίδραση ομάδας που θέλει πρωτάθλημα.