Μπορεί εσχάτως να παρουσιάζεται από πολλούς ως η ομάδα με τις περισσότερες πιθανότητες να... κοντράρει τον Απόλλωνα, όμως με τη διαφορά του να βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο -11 (έστω και με αγώνα λιγότερο), δεν μπορεί να λεχθεί ακόμη πως ο ΑΠΟΕΛ έχει μπει στη μάχη για τον τίτλο.

Αυτό, θα γίνει εάν οι γαλαζοκίτρινοι κατορθώσουν να διευρύνουν το νικηφόρο σερί τους και να μπουν στα πλέι οφ με μονοψήφιο αριθμό βαθμών από τον πρωτοπόρο.

Kάνοντας το 3/3 στα τελευταία παιχνίδια του για την πρώτη φάση, ο ΑΠΟΕΛ θα μπει στη δεύτερη έχοντας το πολύ απόσταση οκτώ βαθμών από τον Απόλλωνα, ίσως και με 5-6 αν οι Λεμεσιανοί καταγράψουν απώλειες στα παιχνίδια με ΠΑΕΕΚ και Ανόρθωση.

Βεβαίως, οι τρεις νίκες για την ομάδα του Σωφρόνη Αυγουστή δεν είναι εύκολο να 'ρθουν. Ναι μεν και τα τρία ματς της είναι στο ΓΣΠ, όμως είναι όλα ντέρμπι, με ΑΕΚ, Ανόρθωση (εξ αναβολής) και Ομόνοια (τυπικά εκτός) κατά σειρά.

Δεν είναι, όμως, ούτε ανέφικτο. Ειδικά για τον ΑΠΟΕΛ των τελευταίων μηνών, αυτόν που μετράει αήττητο σερί 16 αγώνων (με το κύπελλο) και επτά νίκες στα τελευταία οκτώ του παιχνίδια.

Οι γαλαζοκίτρινοι έχουν βρει τα «πατήματά» τους κι έχουν γίνει πλέον... κανονική ομάδα που μάλιστα παίζει ενίοτε και πολύ καλό ποδόσφαιρο. Έχοντας λύσει και το μεγαλύτερο πρόβλημα που ήταν η αφλογιστία των επιθετικών τους (σκόραρε σε τέσσερα σερί ματς ο Μαγκλίτσα, έξι γκολ στις τελευταίες επτά συμμετοχές του ο Κβιλιτάια), δικαιολογούν στον μέγιστο βαθμό τον ενθουσιασμό που επικρατεί τελευταίως και την αισιοδοξία πως η κατάκτηση του πρωταθλήματος, που μέχρι πρότινος έμοιαζε με σενάριο επιστημονικής φαντασίας, δεν είναι... άπιαστο όνειρο.

Φτάνει ο ΑΠΟΕΛ να συνεχίσει στον ίδιο ρυθμό και να καταφέρει να «ρίξει» τη διαφορά μέχρι τα πλέι οφ, γιατί εάν συμβεί το αντίθετο και η επόμενη μεταβολή της είναι... προς τα πάνω, τότε λογικά θα χαθούν ξανά οι ελπίδες που ανακτήθηκαν.