Την περσινή σεζόν, ο Γιόζεφ Χουσμπάουερ θεωρείτο (για μεγάλο μέρος της) ο αδύναμος κρίκος της Ανόρθωσης. Ειδικότερα στους πρώτους μήνες είχε δεχθεί πάρα πολλή κριτική, όχι αδικαιολόγητα, καθώς οι εμφανίσεις του ήταν σταθερά κακές. Ποιος να το φανταζόταν τότε, ότι όχι μόνο θα ολοκλήρωνε τη χρονιά με 36 συμμετοχές, αλλά και ότι θα ήταν εκ των βασικότερων παικτών στο ξεκίνημα της φετινής σεζόν, παρά το πολύ πιο γεμάτο κέντρο;

Τι κι αν η πλειοψηφία του κόσμου (όπως και τα ΜΜΕ) «έκραζε» τον Τσέχο κεντρικό χαφ μετά από κάθε αγώνα, ο Τιμούρ Κετσπάγια συνέχιζε αντιθέτως να πιστεύει σ’ αυτόν. Έστω και αργά, δικαιώθηκε, καθώς από τα μέσα περίπου του β’ γύρου ο 31χρονος... ανέβασε στροφές και ξεκίνησε να δείχνει την αξία του. Έστω κι έτσι, στα σενάρια που γίνονταν στο τέλος της σεζόν για τις προσθαφαιρέσεις στο ρόστερ, το όνομά του έπαιζε «δυνατά» ως υποψήφιος για αποχώρηση, όμως αυτό δεν επιβεβαιώθηκε. Τουναντίον, ο Χουσμπάουερ όχι μόνο έμεινε στην ομάδα, αλλά καταφέρνει, παρά την άφιξη αρκετών και ποιοτικότατων μέσων, να είναι και φέτος, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, βασικός.

Εκεί που φαινόταν ότι η παρουσία των Πόποβιτς, Ουάρντα και Νινούα θα περιόριζε αισθητά τις συμμετοχές του Τσέχου, αυτό δεν επιβεβαιώθηκε. Λίγο το ότι ο Αιγύπτιος παίζει και στα άκρα, λίγο το ότι ο Γεωργιανός δεν μπήκε ακόμη στο πετσί της ομάδας, συνέβαλαν ώστε, χάρη και στην εμπιστοσύνη που του τρέφει ο Κετσπάγια, να βρίσκεται μέχρι στιγμής στη δεύτερη θέση του πίνακα των παικτών με τις περισσότερες συμμετοχές, έχοντας δέκα σε όλες διοργανώσεις (11/11 μόνο ο Κορέια, ενώ από δέκα έχουν και οι Λόρια, Αραγιούρι, Αρτυματάς, Πόποβιτς και Χριστοδουλόπουλος), καθώς και στην τέταρτη θέση σε ό,τι αφορά τις ενδεκαδάτες συμμετοχές (με εννέα).

Ο Χουσμπάουερ βοηθά τόσο στην ανάπτυξη, κυκλοφορώντας σωστά την μπάλα κι έχοντας και τις κάθετες πάσες στο ρεπερτόριό του, όσο και ανασταλτικά, δίνοντας βοήθειες στον Αρτυματά, περισσότερο σε σχέση με τον Πόποβιτς όταν αγωνίζεται αυτός ως κεντρικός μέσος. Δεν είναι ο... ηγέτης της ομάδας, δεν είναι καν εκ των κορυφαίων παικτών της. Όμως, εν αντιθέσει με το περσινό αντίστοιχο διάστημα, ο Τσέχος είναι πια ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο για τον Κετσπάγια.