Μετά τις δύο αναμετρήσεις της Ομόνοιας και της Ανόρθωσης με την Άντβερπ και τη Χάποελ Μπερ Σέβα αντίστοιχα, ένα πράγμα που μπορεί να σκεφτεί κάποιος είναι το εξής: «Τι σου είναι τελικά ο 12ος!»

Στο πρώτο παιχνίδι των πρασίνων με τους Βέλγους, ο κόσμος του «τριφυλλιού» έβαλε φτερά στα πόδια των ποδοσφαιριστών, οι οποίοι σκόραραν τέσσερα γκολ (!) κόντρα σε μία ομάδα τετραπλάσιας χρηματιστηριακής αξίας.

Από την άλλη, η «Κυρία» μετά το 0-0 στο Ισραήλ έπρεπε οπωσδήποτε να σκοράρει στη Λάρνακα. Και ο κόσμος της Ανόρθωσης έδωσε την ανάλογη ώθηση. Φώναξε, «πίεσε» τον αντίπαλο με τον τρόπο του και έδειξε πίστη πως η ομάδα της Αμμοχώστου θα προκριθεί.

Ο κορωνοϊός άφησε για πολλούς μήνες τον κόσμο έξω από το… παιχνίδι, όμως τώρα ήρθε η ώρα να επιστρέψει και να μείνει. Για να μας θυμίσει πόσο όμορφο είναι το άθλημα με την παρουσία και το πάθος του στις κερκίδες.

Εξάλλου, είναι ένα από τα ωραιότερα στοιχεία των αγωνιστικών χώρων. Ο παλμός στις κερκίδες, τα ασταμάτητα συνθύματα, είναι αυτό που δίνει κίνητρο στους ποδοσφαιριστές. Το τονίζουν και οι ίδιοι με κάθε ευκαιρία πως είναι αλλιώς με φιλάθλους στα πέταλα.

Ο ιός έχει δείξει τα… δόντια του σε παγκόσμιο επίπεδο, δεν είναι για να παίζεις μαζί του. Όμως, θέλοντας και μη, πρέπει να μάθουμε να ζούμε μαζί του. Για μία (σχεδόν) κανονικότητα.